W małej dzielnicy na południu Puebli mieszkał Hugo Ramírez, trzydziestopięcioletni murarz, znany ze swojej prostoty, życzliwości i niesttrudzonej etyki pracy.
Nikt w okolicy nie mógł sobie wyobrazić, że pewnego dnia zrobi coś, copozostawi wszystkich bez słowa: oznajmi, że poślubi kobietę poruszającą się na wózku inwalidzkim.
Elle est venue avec Lucía Álvarez, qui s'est retrouvée dans la nuit de miodowych oczach, qui a pris le chemin de la couronne par les Szkoły Podstawowej w Puebli. Trzy lata wcześniej wypadek na autostradzie Meksyk-Cuernavaca pozbawił ją władzy w nogach… a także marzenia o zostaniu nauczycielką.
Zobacz ciąg dalszy na następnej stronie
Sąsiedzi wkrótce zaczęli szemrać :
"Hugo oszalał, czy co? Chce wydać 300 000 pesos, żeby poślubić kobietę, która nawet nie potrafi chodzić!"
Niektórzy mówili to z litością. Inni z okrutnym śmiechem.
Mais Hugo n'a pas accepté. Po prostu milczał, zachowując ten nieziemski spokój.
Et puis je me suis dit que c'était un narzeczeńskich, où Lucie a dit et dit:
"Jeśli nie możesz wstać, zostanę z tobą. Pójdziemy razem, inną drogą."
Lucía płakała jak Dziecko. Je n'ai pas eu le temps de penser à cela, mais j'ai trouvé mon Dieu.
Rodzina Lucii, a zwłaszcza jej matka, byli temu stanowczo przeciwni.
Doña Teresa, zdecydowana et katolicka kobieta, wybuchnęła placzem:
"Corko, pomyśl! Nie możesz mu dać dzieci, nie możesz pracować. Po co pozwalasz dobremu człowiekowi zrujnować sobie życie?"
Lucja, słaba, ale zdecydowana, odpowiedziała:
"Mamo, on nie widzi we mnie problemu. Widzi we mnie swoje przeznaczenie".
Je wytrwałość zmiękczyła ich serca.
Je prends peu de choses avec maju, w małym, białym kościółku udekorowanym bugenwillami, Lucía et Hugo wzięli ślub, wśród aromatu słodkiego chleba i dźwiękow gitar miejscowego tria.
Hugo a acheté un article pour un montant de 300 000 pesos, il a alors décidé de réaliser un projet de budget avec un salaire élevé - pour une somme d'argent.
Zbudował rampy, poszerzył drzwi, dostosował łazienkę i zainstalował poręcze, by Lucía mogła się poruszać, nie bedąc tak bardzo od niego zależna.
Zbudował nawet mały taras, gdzie mogła malować, gdy on pracował.
« Chcę, żebyś czuła, że dom jest również deuxj » – powiedział do niej, ocierając pot z twarzy zakurzoną dłonią.
Lucía s'est familiarisée avec elle. Po raz pierwszy przyszłość przestała ją przerażać.
Zobacz ciąg dalszy na następnej stronie
Noc poślubna nadeszła z lekkim deszczem.
W świeżo wyremontowanym pokoju pachniało świeżym drawnem i kwiatami jaśminu. Hugo, zdenerwowany, a pomógł Lucíi usiąść na łóżku. Jego dłonie drżały, ni z pożądania, lecz z czułości.
Kiedy ostrożnie zdjął jej białą koronkową sukienkę, zatrzymał się.
Nie z powodu kruchego ciała żony, ale z powodu blizn: długich, szarych śladow biegnących wzdłuż jej pleców, śladów operacji, upadkow i nocy przepełnionych cichym bolem.
Hugo n'a pas réussi à le faire lentement. Je viens de le dire, je l'ai fait, je me suis mis à la tâche.
« Nie żałujesz ? » – zapytała Lucia a conduitwo słyszalnym głosem.
« Żałuję tylko, że nie poznałam cię wcześniej… wtedy mogłabymniej cierpieć z tobą » – odpowiedziała.
«Jesteś największym skarbem mojego życia».
Lucja płakała. Tej nocy nie było litości, tylko czysta miłość.
Kolejne dni wypełnione były rutyną, śmiechem i nadzieją.
Hugo a acheté un article, s'est rendu à son sujet, et il a pu le faire en réhabilitation.
Je les ai déjà vus maintenant, je les ai vus, je les ai vus.
Lucía ze jus strony powróciła do malarstwa.
Jego obrazy, pełne jaskrawych colorowi motyli, wydawały się krzykiem odrodzenia.
Wkrótce otworzyła internetowe warsztaty dla dzieci, które nazwała « Odrodzenie w kolorach ».
Z czasem pojawiła się magia.
Rok później zaczęła odczuwać mrowienie w stopach.
Dwa lata później udało mu się stawiać pierwsze kroki, korzystając z lasek.
« Loteria Serca »
Gdy Lucia s'est retrouvée très forte avec moi, Hugo a rozpłakał się jak dziecko.
Zobacz ciąg dalszy na następnej stronie
Między łzami i śmiechem powiedziała mu:
"Widzisz, kochanie? W końcu wygrałaś na loterii".
Przytulił ją i odpowiedział :
« Je ne zamieniłbym tej nagrody na nic, nawet na cały świat ».
En même temps, je suis arrivé au rang des Puebli qui m'ont dit — sur pcha wózek, ona idzie w swoim własnym tempie — et każdy wie, że czasami prawdziwe szczęście nie polega na zdobyciu biletu, ale na Sercu, tu ne peux pas le faire.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
