Reklama

Neurowissenschaftler enthüllen endlich, was das Gehirn kurz vor dem Tod wahrnimmt.

Reklama
Reklama

To pytanie zawsze nas dręczyło, często tylko szeptane, czasem podczas bezsennych nocy: Co tak naprawdę widzimy na samym końcu? Konkretny obraz, żywe wspomnienie, błysk światła? Długo owiany tajemnicą, ten moment fascynuje nas i niepokoi w równym stopniu. Jednak najnowsze osiągnięcia nauki powoli uchylają rąbka tajemnicy na temat tego, czego doświadcza mózg, gdy osiąga szczyt, a odpowiedzi są o wiele bardziej uspokajające, niż moglibyśmy sobie wyobrazić.

Co nauka może potwierdzić – a czego nie może –

Mówiąc wprost: nie ma jednego, stałego, uniwersalnego obrazu, który każdy postrzega w ten sam sposób. Mózg jest wyjątkowy, ukształtowany przez naszą historię, emocje i wspomnienia. Neurobiolodzy zgadzają się zatem co do jednej fundamentalnej kwestii: to doświadczenie jest głęboko osobiste. Jednak badanie sytuacji ekstremalnych, a zwłaszcza relacji osób, które cudem uniknęły śmierci z powodu choroby zagrażającej życiu, pozwala nam zidentyfikować wspólne mechanizmy. 

Dlaczego w zeznaniach świadków często pojawiają się pewne obrazy?

Wiele relacji opisuje uderzająco podobne doświadczenia: uczucie unoszenia się, powracające wspomnienia czy głębokie poczucie spokoju. Doświadczenia te, badane od dziesięcioleci, są szczególnie interesujące dla naukowców, ponieważ dostarczają cennych informacji na temat funkcjonowania mózgu w ekstremalnej fazie adaptacji organizmu.

  Lekarz i badacz      Sam Parnia w swojej pracy nad świadomością pisze, że wiele osób opisuje pobieżny przegląd ważnych momentów swojego życia, tak jakby mózg przeprowadzał ostateczne, poważne sortowanie emocji.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.

Reklama
Reklama